Kożdy był kiedyś małym bajtlym, kery niczym ni musioł sie przejmować. To były czasy powiym wom, nie trza sie było nerwować o bele co, mógł żeś robić co ino chcesz.

Taki momy terozki czasy, że wiela z nos skuli pandymiji siedzi w chałupie i ni mo pojyńcio, co robić. Niy roz starziki nom zostowiajom jaki pamiontki i wtedy tak by sie czowiek mógł zastanowić jako to było downij

Tela momy wszyscy do zrobiynio, że nom sztyjc brakuje czasu. Beztoż jak sie niy wyrobiomy z robotom, to idymy późnij spać abo gibko stowomy, coby ze wszystkim zdonżyć

Prziszoł już tyn czas w roku, że sie coroz pryndzyj ćmi za oknym. Ani sie obejrzymy, a juzaś sie bydzie zygory przestawiać i wtynczas to już bydzie yno gorzyj: stowosz rano- cima, wyłazisz z roboty - cima. Zgupnyć idzie!

- Widzisz, mój dzióbku- Kej sie pobierymy, to byda z tobą dzielić wszystke twoje smutki i wszelke zgorszynie.

- Widzisz, mój dzióbku- Kej sie pobierymy, to byda z tobą dzielić wszystke twoje smutki i wszelke zgorszynie.