Znowu ruszam do pracy, czas dłuży mi się, zrozumiałem, że zostałem sam w deszczu idę Krople deszczu są nastrojem tym, jednak to nie krople deszczu, to są moje łzy. Mógłbym wiele Ci dać, mógłbym księciem być tylko pokaż mi jak, już tak nie chcę żyć. Znowu nowa kobieta, na jedną noc zabiera duszę samca piękno to. Nie mów, że mnie kochasz po tej zwykłej jednej nocy, bo to puste słowa to chłodne serce się mrozi. Potrzebuję ciepła, tej szczerości lecę w nicość, nie wstydzę się miłości byłbym przecież hipokrytą. Wiele bólu mam, wiele nienawiści też, świeżych wiele ran, szczerej prawdziwości chcę. Wracam z pracy, wkładam klucz, otwieram zamek w drzwiach, łudzę się że ktoś tam czeka, dociera zostaje sam.